We put a light on the working method of the interview project. Delphine Hesters explains the methodology, developed in collaboration with Eleanor Bauer. We divide the documentation material in three clearly arranged pages:

- page 1: methodology by Delphine Hesters
- page 2: email to the dance community
- page 3: questionnaire submit to the interviewees

methodology

Delphine Hesters developed a methodology in collaboration with Eleanor Bauer and explains the working method here.

In depth: interviews

An excerpt of 'Becoming Room, Becoming Mac', which Eleanor Bauer has written at the end of the research period:
(www.b-kronieken.be/index.php?type=research_eleanor&lng=nl)

“I was initially invited onto Sarma’s B-Chronicles team in the Spring of 2006 as an artist, in order to create and perform something on the issue of community within the current situation of transnational mobility in the performing arts, centered around the crossroads or focal point of Brussels. Interesting, relevant, impossible: regardless of from which angle I would try to approach this community and its flows, it was immediately evident to me that my own limited perspective would certainly not suffice to illuminate such a reality. To go about investing in this issue with any sincerity, I knew I would have to dive into it head first and invite a shattering of all my assumptions or projections.”

Van bij de start van dit onderzoeksproject was meteen duidelijk dat de interesse of het geloof van de B-kronieken denktank niet uitging naar een heldere sociaal-wetenschappelijke tekening van dé Brusselse dansgemeenschap. We hadden een vraag - wat betekent ‘gemeenschap’ in een hoogst mobiele sector als de hedendaagse dans – maar verwachtten geen eenduidig of sluitend antwoord. Wat we wilden weten is welke verschillende betekenissen ‘de Brusselse dansgemeenschap’ kan aannemen in de hoofden en praktijken van de individuen die er deel van uitmaken. Hoe ervaren ze het leven en werken in die gemeenschap? Tegelijkertijd hebben we getracht om ruimte te bewaren om ons startpunt meteen ook mee onder vuur te (laten) nemen: is er wel iets als ‘hedendaagse dans’, kunnen we ‘Brussel’ aflijnen en be-leven danswerkers wel in een ‘gemeenschap’? We wilden op zoek naar diepte, naar de verschillende lagen van de Brusselse dansgemeenschap en de niet- Brusselse dansgemeenschap door te rade te gaan bij verschillende leden van die gemeenschap en door gesprekken te voeren die grondig bleven stilstaan bij al wat in het dagelijkse leven of taalgebruik op het eerste zicht evident lijkt. De onderzoekstechniek die zich daar het meest toe leent is die van het diepte-interview.

Aan de basis van diepte-interviews ligt een topiclijst: een overzicht van thema’s en vragen die de interviewer wil behandelen. Er is echter geen sterk bepaald interviewprotocol. De kunst van het interviewen bestaat erin om het gesprek zo te voeren dat de geďnterviewde begeleid wordt in het vertellen van zijn persoonlijk verhaal op zijn eigen manier, maar dat op het eind van het gesprek ook de topics van de lijst, en dus de agenda van de onderzoeker afgehandeld zijn. Om hierin te slagen dient de interviewer bij aanvang duidelijk het terrein van het gesprek af te bakenen en moet hij of zij een cocon van vertrouwen creëren zodat de respondent bereid is om open te spreken en zich te laten sturen. De topiclijst is dus eerder een checklist of een geheugensteun voor de interviewer dan een vastgelegde vragenlijst. De lijst voor de interviews van B-kronieken is gegroeid op basis van enkele brainstorm sessies met de denktank en verder schaafwerk door Eleanor Bauer en mezelf. We hebben biografische vragen (bvb. ‘How long have you been in Brussels’) afgewisseld met meer abstracte vragen die dicht bij onze onderzoeksvragen liggen (bvb. ‘Do you consider yourself part of a community’) en ogenschijnlijk anekdotische vragen (bvb. What was your most expensive purchase in the last year?) als verschillende ingangen om tot een gelaagd verhaal te komen over het leven en werken in ‘de Brusselse dansgemeenschap’. De locaties van de interviews zijn uiteenlopend én betekenisvol: van werkplek over café tot ‘thuis’ in de keuken.

Interviewer van dienst was Eleanor Bauer. Terwijl zij in de interviews de opdracht had als ‘externe’ onderzoeker te werk te gaan, vormde elk interview onvermijdelijk ook een toetssteen voor haar eigen ervaringen als danser, Amerikaanse in Brussel, ex-PARTS student, choreograaf, vrouw, etc. Gaandeweg is de methodologie ook verder organisch gegroeid door de input van Eleanor Bauer. Ze gaf elke geďnterviewde de opdracht om aan het einde van het gesprek zijn of haar gemeenschap of gemeenschappen te tekenen. Naar aanleiding van deze ‘map-drawing’ maakte Eleanor op haar beurt een tekening, als een repliek op het gesprek. De tekeningen zijn tegelijk samenvatting en impressie en duiden op de singulariteit van elk interview (de tekeningen werden gepubliceerd in Janus 21, zie www.b-kronieken.be/index.php?type=publication_nasr&lng=nl">tekst Nasr Hafez). Eleanor legde daarnaast elke sessie vast op beeld, met een portret van de danser. Het spel tussen in en uit van Eleanor’s perspectief zorgde mee voor de enorme rijkdom van het interviewmateriaal en werd de voedingsbodem voor haar artistieke interventies op de events die Sarma organiseerde in het kader van B-kronieken.


Width: Selection of the interviewees

Boven schreef ik dat we wilden weten welke verschillende betekenissen ‘de Brusselse dansgemeenschap’ aanneemt in de hoofden en praktijken van de individuen die er deel van uitmaken. Aangezien we tegelijkertijd ook de grenzen van de dansgemeenschap zochten of wilden bevragen, ligt het voor de hand dat we zo breed mogelijk gerekruteerd hebben uit de vermeende dansgemeenschap in Brussel. In de eerste plaats betekent dit dat we sectorbewoners uit verschillende functies aan het woord wilden laten. Uiteraard komen dansers en choreografen uitgebreid aan bod, maar daarnaast nodigden we o.a. ook dramaturgen, programmatoren, critici en zakelijk leiders uit. Voorts wilden we niet enkel de meest ‘zichtbaren’ aan het woord laten, maar ook individuen die zich niet zo duidelijk te midden van de Brusselse danswereld bewegen - dansers die niet dansen, maar achter de bar staan en leraars op doortocht in Brussel, bijvoorbeeld. Ook de ‘ouwe rotten’ moesten naast jonge dansers een plaats krijgen.

In een eerste stap heeft de denktank van B-Kronieken een lijst opgesteld met te interviewen mensen, waarbij rekening gehouden werd met bovenstaande selectiecategorieën. Uiteraard bevindt Sarma zich zelf in een bepaalde zone of bubbel van de dansgemeenschap, dus al wie wij op de lijst konden plaatsen heeft op één of andere manier wel een link met het Sarma netwerk. Om aan een ‘Sarma-bias’ te kunnen ontkomen, hadden we het plan opgevat om ook individuen te rekruteren op verschillende locaties waarvan we weten dat de kans bestaat dat er leden van de dansgemeenschap passeren, ook al weten wij niet precies wie dat zijn, bvb. bepaalde cafés, plaatsen waar workshops gegeven worden, semi-private plekken waar gefeest wordt en theaterhuizen. Gezien de beperkte tijd en budgettaire ruimte waarbinnen B-kronieken gerealiseerd moest worden, bleek dit veldwerk niet haalbaar. Daarom hebben we als alternatief volgend scenario gevolgd: Wie op de lijst stond die we vanuit de Sarmadenktank hebben opgesteld, kreeg een e-mail (zie pagina 2 onderaan) als uitnodiging voor een interview. Met wie reageerde heeft Eleanor een afspraak voor een interview geregeld. Aan het eind van elk interview heeft Eleanor gevraagd aan de geďnterviewde om drie namen op te geven van mogelijk interessante volgende respondenten. Via deze ‘sneeuwbalmethode’ werd het mogelijk om mensen te bereiken die niet aan bod kwamen op het lijstje van Sarma en om dus die horizont te verbreden naar andere regionen in de Brusselse dansgemeenschap. (www.b-kronieken.be/index.php?type=research_files&lng=nl"interviewlijst)


Results


Het resultaat van deze interviewronde is in de eerste plaats de databank van de geregistreerde interviews. Online maken we een virtuele fichebak beschikbaar - opgesteld door Marijke De Moor - met per interview een foto, een biografie, een samenvatting van het gesprek, audiofragmenten en de gemeenschapstekeningen. Voor we deze gegevens en luisterfragmenten publiek hebben gemaakt, hebben we de toestemming gevraagd van de geďnterviewde in kwestie. Ieder wie wil kan al surfend zijn eigen verbindingen leggen tussen de interviews en zijn of haar eigen verhaallijnen abstraheren, net zoals ieder individu binnen de dansgemeenschap een eigen parcours maakt.

Binnen B-kronieken is het interviewmateriaal op verschillende manieren ingezet. Eleanor maakte op basis van haar ervaring als interviewster en haar interpretaties van de vele grote en kleine verhalen uit de gesprekken een ‘zelfinterview’ en een tekst ‘Becoming room. Becoming Mac. New artistic identities in the transnational brussels dance community’ die resp. in Berlijn en Brussel werden opgevoerd op de twee B-kronieken events. (www.b-kronieken.be/index.php?type=alien_resident_intro&lng=nl">Alien Redident, www.b-kronieken.be/index.php?type=b_chronicles_intro&lng=nl">B-Chronicles). Ikzelf heb door de gesprekken die ik doorheen het interviewproces met Eleanor voerde en het beluisteren van een deel van interviews mijn tekst over de Brusselse dansgemeenschap kunnen voeden. (www.b-kronieken.be/index.php?type=publication_delphine&lng=nl">tekst Delphine Hesters) Het interviewmateriaal vormde ook een inspiratiebron voor de tekst van Katrien Darras over Internationalisering in het podiumlandschap, die verschijnt in de nieuwe uitgave van het VTI op 28 juni.


CREDITS

Methodology: Eleanor Bauer & Delphine Hesters
Interviews: Eleanor Bauer
Accompaniment: Jeroen Peeters (content), Myriam Van Imschoot (content), Charlotte Vandevyver (content and coördination), with input of Jorge Leon
Support: Kaaitheater