U N
M O N D E
J O U A B L E |
THE WORLD AS INSTRUMENT -- L'INSTRUMENTATION DU MONDE |
||
Nederlands -- Lezing van de Franse filosoof David Zerbib. Het muzikale instrument werd in de twintigste eeuw van zijn troon gestoten, vernietigd, tot stilte gebracht, gelyncht, verruimd. In het kielzog van deze demarches herrijst de kracht van de performance, een open veld van mogelijkheden. Zerbib put uitgebreid uit een schatkist van voorbeelden, zigzagt tussen avant-gardes en populaire genres om te belanden in een wereld die klank wordt. Deze 'geanimeerde' lezing maakt deel uit van Voice Lab, een initiatief van Sarma in samenwerking met WorkspaceBrussels, waarbij makers een week lang de relatie tussen stem, klank en performativiteit verkennen. Curators: Myriam Van Imschoot en Alex Roccoli. Ondersteund door Beursschouwburg & Kaaitheater. David Zerbib: "In zijn Verhandeling over instrumentatie en orkestratie (1844) schreef Berlioz “elk geluidslichaam dat wordt aangewend door een componist is een muziekinstrument". En wat als men het lichaam van de componist of dat van de artiest zelf zou beschouwen als een instrument? Het zou een proces ontlokken waarin het instrument wordt ontdaan van zijn enige klassiek instrumentale functie, waarin objecten of omgevingen opnieuw functioneel worden en waarin de spelkarakteristieken van het muziekinstrument worden uitgebreid. Deze logica van uitbreiding, waarvan een heel aantal ervaringen in de 20e eeuw getuigen (bijvoorbeeld bij Fluxus), is mogelijk onbeperkt. We kunnen deze logica de instrumentatie van de wereld noemen: de wereld kan instrument worden, wat zowel onze verhouding tot het instrument als deze tot de wereld in de war stuurt. Maar om dit te begrijpen, zal men zich moeten afvragen hoe deze instrumentatie zich onderscheidt van de technische instrumentalisatie. Biografie: David Zerbib is professor esthetica aan de Universiteit van Parijs I Pantheon-Sorbonne en docent aan de Kunsthogeschool van Annecy. Zijn onderzoeksdomein is kunstfilosifie en esthetica en in het bijzonder performance-gerelateerde onderwerpen. Hij werkte mee aan verschillende boeken en levert regelmatig bijdragen aan kunsttijdschriften. Zijn publicaties omvatten onder andere "De instrumentatie van de wereld" (Art Presse 2, nr. 15, november-januari 2010).
|
English -- Lecture by the French philosopher David Zerbib. The musical instrument has been dethroned, destroyed, silenced and expanded along the twentieth century, blazing the trail for the power of performance and a whole array of new possibilities. Zerbib leads us into a world that has become instrument. David Zerbib’s presentation in Beursschouwburg is part of a workshop on the voice, sound and performance, organized by Sarma in collaboration with WorkSpaceBrussels. Curators: Myriam Van Imschoot and Alex Roccoli. Supported by: Beursschouwburg & Kaaitheater.
|
Français -- Une conférence 'animée' proposée par le théoricien français David Zerbib. Tout au long du XXe siècle, l'instrument de musique a subi un nombre impressionnant de transformations radicales, il a même été détruit, réduit au silence, lynché, étendu. Dans le sillage de ces démarches se révèle la force de la performance, un domaine ouvert à des possibilités illimitées. Zebib puise amplement dans un trésor d'exemples, fait des zigzags entre avant-gardes et genres populaires pour aboutir à un monde 'jouable', dont le son est un signe. Cette conférence "animée" fait partie de Voice Lab, une initiative de Sarma en collaboration avec Workspace Bruxelles, dans laquelle des créateurs explorent pendant une semaine la relation entre voix, son et performativité. Les curateurs de Voice Lab sont Myriam Van Imschoot et Alex Roccoli. Soutenu par Beursschouwburg & Kaaitheater. David Zerbib: "Dans son Traité d'instrumentation et d'orchestration (1844) Berlioz écrivait « tout corps sonore mis en œuvre par le compositeur est un instrument de musique ». Et si l'on considérait le corps du compositeur ou le corps de l'artiste lui-même comme instrument ? Cela éclairerait un processus qui consiste à démettre l'instrument de sa seule fonction instrumentaliste classique, à refonctionnaliser des objets ou des environnements, en étendant la fonction de jeu propre à l'instrument. Cette logique d'extension, dont un grand nombre d'expériences au XXème siècle ont été le témoin (chez Fluxus par exemple), n'a potentiellement pas de limite. Bio: Chargé de cours en esthétique à l'Université de Paris I Panthéon-Sorbonne et professeur à l'Ecole supérieure d'art d'Annecy, David Zerbib mène des recherches en philosophie de l'art et esthétique portant en particulier sur la question de la performance. Il a participé à différents ouvrages et collabore régulièrement à des revues d'art. Il a notamment publié « L'instrumentation du monde » (Art Press 2, n° 15, nov-janv 2010). |
|