video "surveillance-12-2010.ogv", added to the archive Dec. 10, 2010 from video.constantvzw.org. According to the server, this resource last changed Oct. 13, 2014.

More information

Video

File size 143.0 MB
Duration 19min, 4sec
Bit rate 1051 kbps
Size 640×480
Video format theora, yuv420p, par 1:1 dar 4:3, 25 tbr, 25 tbn, 25 tbc
Audio format vorbis, 44100 hz, stereo, s16, 112 kb/s

Video images originate from
surveillance cameras broadcasting
on 2.4 ghz in the center of Brussels.

Images were captured in public space
with a wireless video receiver
available from any hardware store.

- Wat gaan we doen ?

Franck zal beelden projecteren
die we tijdens de wandeling opnamen.

Wat zijn de legale vragen
die de beelden oproepen?

En wat zijn
mogelijke antwoorden?

STAAR
STAAR
STAAR
STAAR
STAAR
STAAR
STAAR
STAAR
STAAR
STAAR
STAAR
STAAR
STAAR
STAAR
STAAR
STAAR
STAAR
STAAR
STAAR
STAAR
STAAR
STAAR
STAAR
STAAR
STAAR
STAAR
STAAR
STAAR
STAAR
STAAR

Welke wetgeving bestaat er
voor bewakingscamera’s?

Sinds 1992 is er

de Wet ter bescherming
van de persoonlijke levenssfeer.

Die 'Privacywet’ regelt de
verwerking van persoonsgegevens.

Die is van toepassing want camera’s
filmen identificeerbare personen.

Naast de Privacywet zijn er
bijzondere normen en regels

die ook betrekking hebben
op bewakingscamera’s.

De Wet tot regeling van de
private en bijzondere veiligheid,

de Privédetectivewet,
de Voetbalwet,

De CAO over camera’s op de werkplek.
En zo zijn er nog een aantal.

De Brusselse Justitie
heeft beelden vrijgegeven

van beveiligingscamera’s
in het Centraal station

ten tijde van de moord
op Joe Van Holsbeeck.

De beelden tonen twee jongeren
die de plek verkennen.

Na de moord werd in 2007
de 'Camerawet’ geïntroduceerd.

De Camerawet onderscheidt
drie soorten ruimtes:

1: Niet besloten plaatsen.

2: Besloten plaatsen,
toegankelijk voor het publiek.

3: Besloten plaatsen,
ontoegankelijk voor het publiek.

Voor elke soort ruimte geldt
een ander juridisch regime.

Waar bestaat
dat regime uit ?

Voor alle soorten ruimtes geldt,
ten eerste:

Er moet een pictogram
worden geïnstalleerd.

Zelfs in
een privé-huis.

Ten tweede:

De beelden mogen nooit langer
bewaard blijven dan één maand.

Derde regel:

De beelden mogen
geen inbreuk vormen

op de persoonlijke
levenssfeer.

We zullen zien wat dat betekent.
Dat is heel vaag.

Wat zijn de definities van
die verschillende ruimtes?

Dat bepaalt onder
welk regime we vallen.

Een 'niet besloten plaats’

is niet omheind
en toegankelijk voor het publiek.

Dus: geen afscheiding
en publiekelijk toegankelijk.

Hoe definieert
de wet 'afscheiding’?

Een 'visuele afbakening’
kan al volstaan.

Gekleurde stoeptegels kunnen
een 'besloten plaats’ markeren.

Een paneel met het opschrift
'privé eigendom’.

Enkele voorbeelden van
'niet besloten plaatsen’:

De openbare weg, een parking,
pleinen, parken.

Maar niet alle parken.

Een park met een hek is een
'publiek toegankelijke besloten plaats’.

Grand-prix racen was toen
nog een wilde bezigheid.

Nergens werd die realiteit
beter onderstreept

dan op het spectaculaire circuit
van Francorchamps,

diep in de Ardennen in Zuid België.

Francorchamps is een snelweg,
dus een 'niet besloten ruimte’.

Maar zodra de weg gebruikt
wordt als race-circuit,

wordt het een 'besloten ruimte,
toegankelijk voor het publiek’.

Dit is een 'niet besloten plaats’.
Het is de openbare weg.

Dit is ook een 'niet besloten plaats’.

Voor dit soort camera’s moet je een
ontheffing vragen bij de gemeente.

Het is de gemeenteraad die dan
'beslist’ om de camera te plaatsen.

Hier zie je het raam.

Zonder toestemming van de gemeente
is dit duidelijk illegaal.

Naast 'niet besloten plaatsen’ zijn er ook
'publiek toegankelijke besloten plaatsen’.

Wat houdt dat in?

Alles dat omheind is en dat
te gebruiken is door het publiek.

Waar diensten geleverd worden.
Dat is heel breed.

Winkels, kerken,
openbare ruimtes in hotels,

café's, medische behandelkamers,
de wachtruimte van een dokter.

Een winkel en een
Centerparcs bungalowpark

vallen onder dezelfde wetgeving.

Dit is een 'publiek
toegankelijke besloten ruimte’.

We zagen dit eerder al,
het zijn opnames met geluid.

We komen er later op terug
maar ik zeg het nu vast:

Een camera met geluid overtreedt
artikel 314 bis van het Strafwetboek

dat verbiedt privé-communicatie te
onderscheppen middels een apparaat.

Dus dit is duidelijk verboden.

Hier zijn we ook naar binnen gegaan.

Het is een 'publiek toegankelijke
besloten ruimte’.

Je hebt geen ontheffing
nodig voor deze camera.

Je moet hem enkel aanmelden
bij de privacycommissie.

Dit is een school.

Waarom spreekt de wet niet van
'privacy gevoelige ruimtes’?

Dat zou veel duidelijker zijn.

Daardoor zou het dokterskabinet
kunnen worden uitgelicht.

- Of de entree van de vakbond
of een gebedsruimte.

De derde soort ruimte:

De 'besloten ruimte die niet
toegankelijk is voor het publiek’.

Geen omheining, sorry:
wél een omheining

en het publiek mag niet naar binnen.
Er worden geen diensten verleend.

Voorbeelden: Een woning, een fabriek,
een boerderij, een kantoor.

Als er geen diensten verleend
worden aan het publiek.

Ook: een tuin, een binnenplaats.

Hier, dit hebben we ook eerder gezien.

Dit is duidelijk een 'besloten ruimte,
niet toegankelijk voor het publiek.

Hier zien we nog een voorbeeld.

Is het de winkel of de achterruimte? – Nee, het is de achterruimte.

Dan is het duidelijk een besloten ruimte,
niet toegankelijk voor het publiek.

Wat is dit?

Is het een familiediner
of een restaurant?

Ik denk dat het een familiediner is.

Is dit een inbreuk op de
persoonlijke levenssfeer?

Iemand heeft besloten om een camera
te plaatsen om de tafel te filmen.

Misschien de 'pater familias’?.

Maakt dat geen inbreuk op de
privésfeer van zijn familie?

Hier zien we een baby.
We zien een wieg of zoiets.

Maakt dit inbreuk op de persoonlijke
levenssfeer van het kind ?

De wet van 2007 heeft het over
'inbreuk op de persoonlijke levenssfeer’.

De wet van 1992 was veel beter
op dit gebied, want die zei:

Men kan relevante gegevens verzamelen
binnen een omschreven kader,

voor een bepaald
en afgebakend doel.

Stel dat een ziek kind permanent
in het oog gehouden moet worden.

Dan is filmen relevant.
Maar dat is het niet in alle gevallen.

De Camerawet noemt nu simpelweg
'inbreuk op de private levenssfeer’.

Maar wat wil dat precies zeggen?

Hier een bed.

Is 'inbreuk maken op de private levenssfeer’

afhankelijk van het feit of een koppel
al dan niet een sexuele relatie heeft?

Heeft het filmen als doel om
sexuele gegevens te verzamelen?

Oké, de eerste regel die ik noemde:

Wanneer je een camera plaatst,
moet je een pictogram plaatsen.

Waar dan ook, zelfs voor persoonlijke,
huiselijke doeleinden.

Waar plaatsen we dat pictogram ?

Op de erkende of gebruikelijke
toegangspunten tot ruimtes.

Voor een straat:
Bij elke ingang tot de straat.

Voor een plein:
Bij elke toegangsmogelijkheid.

Voor een huis:
Bij de deur.

Vanzelfsprekend zijn er
gemengde gevallen.

Een camera kan meerdere ruimtes
tegelijkertijd filmen.

Wat doen we in zo’n geval ?

Voor een 'publiek toegankelijke
besloten plaats’ zegt de wet:

De verantwoordelijke moet
zich ervan verzekeren

dat een camera niet
'specifiek’ gericht is

op een plek waarvoor hij
niet zelf de data verwerkt.

Wat betekent 'specifiek’ ?

Het probleem met de
realiteit is

dat een ruimte niet afgesloten
is zoals in de theorie.

Men verschuift snel
van een besloten ruimte

naar een besloten ruimte die
toegankelijk is voor een publiek

of naar een openbare ruimte.

Hier bevinden we ons
achter een raam.

Hier wordt niets
'specifiek’ gefilmd.

De hele straat filmen is
méér dan specifiek.

Dat is illegaal.

Hier is dat minder helder.

Is dit op een
'specifieke manier’?

Het laatste geval heeft
betrekking op camera’s

die geplaatst zijn bij de
toegangsdeur van een huis.

Om de binnenkomsten en
vertrekken te filmen,

bijvoorbeeld van
een privé-appartement.

In dat geval moeten camera’s
zodanig gericht worden

dat hun bereik
strikt minimaal is.

Maar wat is
'het strikte minimum’?

Beperkt deze camera de bewaking
van een deur tot het minimum?

Volgens mij niet.

We zien meer van het trottoir
dan van de deur.

Er is een probleem met
tegenstrijdige regelgeving.

De wet is zo slecht geschreven
dat er een conflict ontstaat

met een tiental andere wetten.

Dat is behoorlijk hallucinant.

Belangrijk hier is het volgende:

Wanneer de camera’s onder een
andere regelgeving vallen

dan is de Camerawet
niet van toepassing.

De wet is niet van toepassing
op camera’s op de werkplek,

die geplaats zijn voor:

de gezondheid en
veiligheid van werknemers,

de bescherming
van goederen,

de controle op het
productieproces,

de controle van
werknemers en werk.

In die gevallen is de
CAO 68 van toepassing.

Volgens de Privacywet
kan men enkel data verwerken

voor een legitiem doel.

Dat geldt dus ook voor
het filmen van beelden.

Voor de Camerawet bestond,
regelde de Privacywet

dat een camera een aanvullend
middel moest blijven.

Als een deur blinderen volstond
dan moest je daarvoor kiezen.

Dat blijft van toepassing.

Of een rechter dat ook zal vinden,
dat is een andere vraag.

De privacycommissie stelde ook
via de wet van ’92

dat de persoon die
een camera plaatst

moet kiezen voor de
'aangewezen’ techniek.

Dat wil zeggen: indien je een
zwart-wit camera kan gebruiken,

dan moet je kiezen
voor zwart-wit.

Als zoom niet nodig is:
geen zoom.

Etcetera etcetera.

Hetzelfde geldt voor
anonimisatie.

De oude wet zei:

Indien het mogelijk is
mensen te anonimiseren

dan moet je dat doen.

Ook dat is nog
steeds van toepassing.

Wat zijn uw rechten?

Ieder persoon heeft recht
op toegang tot de beelden.

Het volstaat om een verzoek
te sturen aan de persoon

die verantwoordelijk is
voor het verwerken van de beelden.

Alleen: men moet
die vraag motiveren.

We kunnen ons afvragen waar
die motivatie uit moet bestaan?

Dat weet de wet niet goed.

- Wanneer ik naar iemand ga
die ik ken

en in zijn huis wordt ik
buiten mijn weten gefilmd

en ik ben daarmee
niet akkooord

kan ik dat aanvechten omdat hij
geen icoon in het huis aanbracht?

- Zeker – Wat is een 'bewakingscamera?’

Als ik de camera vasthoud
en ik film de straat,

is dat dezelfde situatie

als wanneer de camera aan
de muur bevestigd is?

- Zeer goede vraag.

- Hoe weten we zeker of het om
een beveiligingscamera gaat?

- Je zegt dat het illegaal is … – Maar dat weten we niet?

- En als het nu om een
artistiek project gaat?

... Aaaah! ...

- En als de camera niets opneemt
maar alleen kijkt wie er belt?

- Of die nu opneemt of niet,
de wet is van toepassing.

- Dus een spiegel mag wel
maar een camera niet?

- Ja, want als ik het
net goed hoorde is dat

omdat een beeld een bestand
is dat bewaard kan worden?

- Zonder twijfel – Een spiegel is als kijken.

Het is toch niet verboden
om je ogen te openen.

- Gelukkig niet

- Een vraagje over camera’s:

Geldt dezelfde wet
ook voor valse camera’s?

Als ik doe alsof er
een camera hangt

moet ik dan dezelfde toestemming
hebben als voor een echte camera?

- Bewaren mag niet langer
dan een maand

behalve als het om
bewijsmateriaal gaat.

Hoe weet je of er in die
maand iets gebeurd is?

- Het probleem is:
Alle beelden

zijn mogelijk bewijsmateriaal

voor inbreuken die we
nog niet kennen.

- De wetgever heeft dat iets te
snel opgeschreven.

- Ik film het interieur
van winkelcentrum City2

en ik bewaar de beelden wat
langer want ik vermoed

dat er ergens wel een
pickpocket zal rondlopen.

Sommige mensen trekken een
vergelijking met het licht.

Als iemand het licht in
zijn appartement inschakelt

en daarmee de kamer
van jouw buren verlicht

en jij kijkt toevallig
uit jouw raam naar die kamer

en je ziet
hun privéleven,

in dat geval mag jij dat
licht 'gebruiken’,

je steelt dat licht niet.

Laten we datzelfde
principe volgen.

Als je, zonder dat je er
iets voor hebt hoeven doen,

toegang krijgt tot informatie

die iemand publiek heeft gemaakt,

dan is dat alsof iemand
zijn raam naar de straat opent

en jij kijkt
daardoor naar binnen.

- Wat betekent 'sturen
naar de verantwoordelijke’?

Ik wordt gefilmd in de
wachtkamer van mijn dokter,

stuur ik dan het verzoek
dan naar mijn dokter ?

- Ja, precies.
Of aan je werkgever.

Ik heb mijn rector
een verzoek gestuurd.

- Is het waar,
ha ha ha

De rector heeft waarschijnlijk
wel voldoende legaal advies

en zal jou wel antwoorden
als het hem niet zint.

Maar die brave tandarts
heeft een camera opgehangen

omdat hij bang is voor
de veiligheid van zijn patiënten.

Hij ontvangt een vraag.

Is hij dan
verantwoordelijk

voor het beoordelen
van de motivatie?

Hoe gaat
hij dat doen?

Heeft hij
institutionele bijstand?

Bij wie klopt hij
aan met zijn verhaal?

“Ik ben dokter
en ik heb een camera

en nu ontvang
ik een vraag van

ene Franck Dumortier
die de wet goed kent

en die er
genoeg van heeft.”

- De verantwoordelijke
voor de beelden,

dat is toch
degene die … eh

Ik wil binnen filmen …
Ik film een deel van mijn deur …

Ik ben verantwoordelijke …
ik film het interieur van mijn winkel

maar de camera filmt ook
een deel van het trottoir.

Blijf ik dan verantwoordelijk voor
het geheel van de gefilmde beelden?

In het artikel

is er een technische
term die ik niet begrijp.

De verantwoordelijke voor
de 'verwerking van gegevens’ ...

Betekent 'Gegevens verwerken’
plaatsen van de camera èn filmen?

- Het betekent filmen. – Enkel het opnemen ?

- Het betekent beelden filmen. – In al deze gevallen

begrijpen we de motivatie van
degene die de camera plaatst.

Bijvoorbeeld het geval met
de spiegel was interessant.

Als je dankzij een spiegel
het gezicht kan zien

van de persoon die
binnenkomt met een pistool

dan begrijp ik de winkelier
die een camera ophangt.

Het zijn geen situaties
waar een persoon

het leuke meisje wil zien
dat om vijf uur langskomt.

- Hoe weet jij dat ? – Als ik een rechter was,

denk ik dat
de kans klein zou zijn …

- Als jij een rechter bent
dan moet je zeker zijn.

Het is niet voldoende om
vertrouwen in de mensheid te hebben.

- Ja ik ben
natuurlijk geen rechter.

Alle beelden die we gezien
hebben vind ik toch redelijk.

Ontbreekt het de wetgever
niet aan motivatie?

Is het nu, met alle
technologieën die we hebben,

niet onmogelijk geworden ….
met betrekking op de gegevens …

en het feit dat iedereen
een camera kan hebben …

Is het idee om toestemming
te vragen om te filmen

niet eenvoudigweg
onuitvoerbaar geworden?

Spoken text:
TECHNOLOGY MON AMOUR festival
Espace Magh, Brussels, 27-02-2010 – Text + voice: FRANCK DUMORTIER
Sound recording: WENDY VAN WYNSBERGHE
Legal guide walks: JULIEN PERRET
Images: DENIS DEVOS, PETER WESTENBERG
Comments + questions: THE AUDIENCE
Organisation: LIGUE DES DROITS DE L’HOMME

ADDITIONAL IMAGES – Fragments 'Francorchamps’
and 'Joe van Holsbeeck’
Source: http://youtube.com – Attempts have been made to trace
the copyright holders.
If you are a rights owner, contact:
info@videomagazijn.org

ADDITIONAL SOUNDS – Source: http://freesound.org – Nic Stage, Noise Collector, Holger Schwetter, Luca de Bernardi, Fonogeno – All sounds are under
variants of the
Creative Commons license

Concept + editing
PETER WESTENBERG – Production
CONSTANT vzw 2010

Copyleft 2010 – All original sounds and images can be
copied and used under the terms
of the Free Arts License.
http://artlibre.org

FRENCH TEXT —Rough cut — NEEDS WORK!

Ballade sous vidéosurveillance
Débriefing juridique
Texte: Franck Dumortier
Images: ASBL Constant

1
Réglementation applicable

 Depuis 1992/98: Application de la loi relative aux données à
caractère personnel

 + une série de normes particulières

 En 2007: Nouvelle “loi caméras”

Loi caméras
 Distinction entre trois types de lieux:

 La loi ne parle malheureusement pas de « localisations sensibles »
« Intimité », « Viser à recueillir » = Grande marge de manœuvre
laissée au juge

 le lieu ouvert,

 le lieu fermé accessible au public,

 le lieu fermé non accessible au public.

Régime juridique différent pour chaque type de lieu

 Pour tous lieux:
 Pictogramme,

 Pas de conservation de + 1 mois sauf si « peuvent contribuer » à faire
preuve…

 Images ne peuvent pas porter atteinte à l’intimité.

 Règles particulières:

Quid de « l’enceinte »?
« Une délimitation visuelle peut suffire ou une indication qui permet de distinguer les lieux (par exemple, des bordures, un marquage au sol, une disposition différente des pavés ou une autre couleur du revêtement de sol, un panneau avec l’inscription ‘propriété privée’, ‘chemin privé’,
‘réservé à la clientèle’, etc. »

Le lieu ouvert (2)
 Exemples de lieux ouverts:








la voie publique
une place de marché,
un grand parking,
les rues,
Les rues commerçantes,
les places, les jardins publics,
les parcs,

un parc privé si celui-ci n’est pas délimité par une enceinte.

 Mais: «il peut arriver qu’un lieu ouvert soit momentanément délimité,
devenant ainsi un espace fermé. (par exemple, une prairie accueillant un
festival ou encore un circuit pour un événement sportif)”.

Le lieu ouvert (3)
Le lieu ouvert (4)
Le lieu ouvert (5)

 Lieux ouverts: délibération au conseil communal + consultation du chef de
corps + notification à la CPVP

 Lieux fermés: notifications à la CPVP et au chef de corps.
Le lieu ouvert (1)

 Lieu ouvert: «Tout lieu non délimité par une enceinte et accessible librement au public».
Double critère: l’absence de délimitation par une enceinte et le libre accès
au public.

Aucune distinction n’est opérée entre les lieux gérés par l’autorité
communale et les autres lieux.

Même si derrière une vitre! Filme un lieu ouvert.
Le lieu ouvert (6)

Plus d’étude d’efficience requise depuis la modif de la loi…

Le lieu fermé accessible au
public (1)

 Lieu fermé accessible au public: «tout bâtiment ou lieu fermé destiné
à l’usage du public, où des services peuvent lui être fournis».
Triple critère: le lieu doit être délimité par une enceinte (être
«fermé»), être destiné à l’usage du public et présenter la
possibilité d’offrir des services à ce public.

Le lieu fermé accessible au
public (2)
 Exemples de lieux fermés accessibles au public:














les magasins, les espaces commerciaux couverts, les galeries commerçantes,
la salle des guichets dans une banque, dans une agence d’assurances, dans un centre de
services communaux,
les espaces d’agences bancaires où sont installés des terminaux de paiement,
les cinémas, les théâtres, les musées,
les églises,
les espaces publics dans les hôtels,
les cafés, les restaurants,
les gares, les principaux espaces d’accès (hall) à des immeubles de bureaux ou à des
propriétés où des services sont offerts,
le cabinet d’un médecin, d’un dentiste, l'étude d’un notaire, d’un avocat,
les salles d’attente de lieux où des services sont proposés,
les salles des fêtes, les
salles de sport et salles de jeux, les terrains de sport, les salles de fitness,
les domaines récréatifs, les complexes de bungalows, les campings
«une place temporairement délimitée, un circuit pour un événement (le festival Rock de
Werchter, Francorchamps)
Le lieu fermé accessible au
public (3)
Le lieu fermé accessible au
public (4)
Le lieu fermé accessible au
public (5)
Une école = lieu fermé accessible au public
Le lieu fermé accessible au
public (6)
Espace public dans un hôtel = lieu fermé accessible au public
Le lieu fermé accessible au
public (7)
Salle d’attente d’un médecin = lieu fermé accessible au public

Images sensibles
 Quid des images sensibles?
 Art. 10: “les caméras de surveillance ne peuvent ni fournir des
images qui portent atteinte à l’intimité d’une personne, ni viser à
recueillir des informations relatives aux opinions philosophiques,
religieuses, politiques ou syndicales, à l’origine ethnique ou sociale,
à la vie sexuelle ou à l’état de santé ». (valable pour tout type de
lieu)

Le lieu fermé non accessible
au public (1)

 Lieu fermé non accessible au public: «tout bâtiment ou lieu fermé destiné
uniquement à l’usage des utilisateurs habituels».
Double critère: la présence d’une délimitation par une enceinte et
l’accessibilité pour les usagers habituels, à l’exclusion du public.
 Exemples:




l’habitation privée, un immeuble à appartements,
une usine, une ferme,
un immeuble de bureaux (où aucun service n’est proposé au public),
les dépendances, ainsi que «les espaces d’accès de tous ces lieux,
comme une allée, un jardin en façade, une cour, un parking devant le
bâtiment, le hall d’entrée d’un immeuble à appartements ».
Le lieu fermé non accessible
au public (2)
Le lieu fermé non accessible
au public (3)
Le lieu fermé non accessible
au public (4)
Un dinner familial: porte atteinte à l’intimité?
Le lieu fermé non accessible
au public (5)
Filmer son enfant? Porte atteinte à l’”intimité”?
Le lieu fermé non accessible
au public (6)
Un lit: “porte atteinte à l’intimité”?, “vise à recueillir”?
Le pictogramme (1)
 La vidéosurveillance doit toujours être signalée au moyen
d’un pictogramme standardisé et reconnaissable.
 Même dans les lieux fermés non accessibles au public…
 Même pour finalités exclusivement personnelles et domestiques?
 Quid de « entrée »? : «chaque point d’accès au lieu, autorisé ou
communément utilisé»
Le pictogramme (2)
L’obligation de sécurité
Art. 9 : “Le responsable du traitement ou la personne
agissant sous son autorité prend toutes les mesures de
précaution nécessaires pour éviter que des personnes
non autorisées n’aient accès aux images”.
Votre droit d’accès
 Art 12 «Toute personne filmée a un droit d’accès aux images.
Elle adresse à cet effet une demande motivée au responsable du
traitement, conformément aux articles 10 et suivants de la loi du 8
décembre 1992».
 Contrairement à l’art. 10 de la loi de 1992, la demande doit être
motivée.
 contenu de la motivation?
 Afin de permettre la localisation des images?
 Intérêt particulier? Intérêt manifeste?
 Remise matérielle ou visionnage?
Sanctions
 Violation du droit d’accès: 100 à 100.000 euros (+
décîmes)
 Violation des autres dispositions: 25 à 1000 euros
(+décîmes)
Cas mixtes… (1)
 Pour les lieux fermés accessibles au public:
“Le responsable du traitement s’assure que la ou les caméras de surveillance
ne sont pas dirigées spécifiquement vers un lieu pour lequel il ne traite pas lui-
même les données”
 Pour les lieux ouverts:
Idem, “sauf accord exprès du responsable du traitement pour le lieu en
question.” (C’est qui le responsible du traitement d’une famille? Le pater
familias?)
 Pour les lieux fermés non accessibles au public:
Idem + “ En cas de surveillance d’une entrée privée située à front d’un lieu
ouvert ou d’un lieu fermé accessible au public, la ou les caméras de
surveillance sont orientées de manière à limiter la prise d’images de ce lieu à
son strict minimum”.
Cas mixtes… (2)
Si filmé à partir d’un lieu fermé, clairement illégal
Cas mixtes… (3)
Dirigée “spécifiquement”?
Cas mixtes… (4)
Dirigée “spécifiquement”?
Cas mixtes… (5)
Cas mixtes… (6)
“Strict minimum”?
Concours de législations (1)
 Art. 4 de la loi caméras:
« La présente loi n’est toutefois pas applicable à l’installation et à
l’utilisation de caméras de surveillance :
 réglées par ou en vertu d’une législation particulière;
 destinées à garantir, sur le lieu de travail, la sécurité et la santé, la
protection des biens de l’entreprise, le contrôle du processus de
production et le contrôle du travail du travailleur.
La loi du 8 décembre 1992 est applicable sauf dans les cas où la présente
loi contient expressément une disposition contraire ».
Articulation des différents textes légaux?
Concours de législations (2)
Sur le lieu du travail? CCT n°68 applicable
Concours de législations (3)
Sur le lieu du travail? CCT n°68 applicable
Application de la loi de ‘92
 La loi caméras est très minimaliste…
 Heureusement: “la loi du 8 décembre 1992 est applicable sauf dans
les cas où la présente loi contient expressément une disposition
contraire ».
La loi caméras: silence sur le
principe de subsidiarité
 Article 8 CEDH et le principe de « finalité légitime » de la LVP
imposent la proportionnalité.
 Selon le WP29 et la CPVP, ce principe implique que le recours à la
vidéosurveillance doit rester un moyen subsidiaire.
La LPVP impose une « obligation d’intervention minimum ».
 Le silence de la loi caméras à ce sujet est inquiétant.
MAIS... la LVP reste d’application!
 Espérons que les juges s’en rappellent…
La loi caméras: silence sur le
principe de modération technique
 Selon le WP29 et la CPVP, le principe de proportionnalité implique
également que le «choix de la technologie appropriée » doit être examiné.
 Doivent ainsi être évalués:
 le type des dispositifs de prise de vue utilisés (fixes ou mobiles);
 leur installation (localisation des caméras;
 la possibilité d’agrandir les images ou d’utiliser la fonction zoom déjà au
moment de la prise de vue ou bien a posteriori, sur des images conservées
 la possibilité de brouiller ou de supprimer des images individuelles;
 la fonction d’arrêt sur image et la connexion avec un ‘centre’ auquel on peut
transmettre des signaux d’alarme sonores ou visuels
 Le silence de la nouvelle loi inquiète… MAIS LVP reste d’application!
Silence de la loi caméras sur le
principe de proportionnalité des
images
 Selon la CPVP, le principe de proportionnalité des
images filmées implique également qu’ un système de
vidéosurveillance ne doit permettre l’identification des
personnes filmées que lorsqu’une telle identification est
nécessaire à la réalisation de l’objectif poursuivi.
 Anonymisation si possible!
 Le silence de la nouvelle loi ne doit pas faire oublier que
la LVP reste d’application…
Autres points…
 Recevabilité de la preuve…
 Caméras sonores…
 Caméras mobiles…
Merci!
Franck Dumortier
Chercheur – Assistant en droit
Centre de Recherches Informatique et Droit (CRID)
franck.dumortier@fundp.ac.be
www.crid.be
Images: ASBL Constant

LINKS, ASSOCIATIONS

Der Riese, Michael Klier

Image: Der Riese- Michael Klier

dit is de link naar link.net

|Source|Rowolt Medienagentur

Michael Klier, 1943 in Karlsbad geboren. Nach einer Ausbildung zum Theatermaler folgten nach der Flucht aus der DDR Aufenthalte in Paris. Studium der Philosophie und Geschichte an der FU West-Berlin.

In den 60ern drehte er Kurzfilme und Porträts, war zugleich Jahre als Fußballer aktiv. Bereits sein erster abendfüllender Film «Der Riese» (1983) gewann internationale Preise. Mit seinen Filmen «Überall ist es besser wo wir nicht sind» (1989) und «Ostkreuz» (1991) entwickelte Klier seine künstlerische Handschrift.

Für sein Werk erhielt Klier zahlreiche Auszeichnungen, u.a. den Preis der Deutschen Filmkritik, den Bayerischen Filmpreis, den Preis der Akademie der Darstellenden Künste, den Grimme Preis.

Zwischen 1995 und 2001 war Klier Regiedozent an div. Filmhochschulen. Er verfasste zudem zahlreiche Drehbücher, zuletzt «Der Rote Kakadu», verfilmt von Dominik Graf.

Michael Klier lebt in Kleinmachow bei Berlin.

Michael Klier, black and white an color, 1983, 82 min

Photography and editing: Michael Klier
Production : Michael Klier, ZDF

|Source|Netherlands Media Art Institute

Everyday life is being increasingly checked and observed. We are watched, recorded and documented as if we are all under suspicion. What’s more this often takes place without us even knowing it. This…

|Source|Cinéma du réel

Michael Klier, black and white an color, 1983, 82 min

Photography and editing: Michael Klier
Production : Michael Klier, ZDF

A collage of scenes and views filmed by Berlin video surveillance cameras. Automated images of public places and private acts (an airport, pilfering in a supermarket, a public garden, a medical check-up), which, reinforced by the sound composition, gives back to the spectator the place that surveillance denies to him. And the narrative can then emerge. One of the most famous art videos of its generation.

Manifesto for CCTV Filmmakers

Ambient.tv page with links to download posters

MEMO Don’t forget to write Manu @ ambient.

privacy law

Wet van 8 december 1992 tot bescherming van de
persoonlijke levenssfeer ten opzichte van de
verwerking van persoonsgegevens
Gecoördineerde versie, zoals laatst gewijzigd door de wet van 11 december 1998,
B.S., 3 februari 1999.

NL: http://www.privacy.fgov.be/Wet98gecoord.htm
FR: http://www.privacy.fgov.be/loi98coordi.htm

Law on private detectives

Privé detective wet
wo, 15/07/2009 – 14:15door admin
Printervriendelijke versiePrintervriendelijke versieVerstuur naar een vriendVerstuur naar een vriend
Bekijk de versie van deze pagina op de vorige site

19 JULI 1991. – Wet tot regeling van het beroep van privé-detective.
(NOTA : Raadpleging van vroegere versies vanaf 02-10-1991 en tekstbijwerking tot 03-06-2004)

Bron : BINNENLANDSE ZAKEN.OPENBAAR AMBT
Publicatie : 02-10-1991
Inwerkingtreding : 02-10-1992 (ART. 1 – ART. 22) *** 02-10-1991 (ART. 24) *** 17-04-1992 (ART. 20,§2) *** 17-04-1992 (ART. 21) *** 17-04-1992 (ART. 23) *** 29-09-1992 (ART. 3,5$)

Football law

Link naar de voetbalwet

CAO 68

COLLECTIEVE ARBEIDSOVEREENKOMST NR. 68 VAN 16 JUNI 1998
BETREFFENDE DE BESCHERMING VAN DE PERSOONLIJKE
LEVENSSFEER VAN DE WERKNEMERS TEN OPZICHTE
VAN DE CAMERABEWAKING OP
DE ARBEIDSPLAATS

http://www.privacycommission.be/nl/static/pdf/collectieve_arbeidsovereenkomst_68.pdf

Privacy commission

privacy law

Faceless

A CCTV Sci-Fi Thriller

FACELESS (UK/AT 2007, 50 min), a CCTV sci-fi thriller directed by Manu Luksch; soundtrack by mukul; piano music by Rupert Huber; co-produced by Amour Fou and Ambient Information Systems; languages: English / German.

In an eerily familiar society, the reformed RealTime calendar dispenses with past and future, and all citizens are faceless. A woman panics when she wakes up with a face. With the help of the Spectral Children she unveils the lost power and history of the human face and begins the search for its future.

FACELESS uses CCTV images obtained under the terms of the UK Data Protection Act as 'legal readymades (objets trouves)’. Legislation requires that the privacy of other persons be protected when data is released. For CCTV recordings, this is typically done by obscuring their faces. Much of FACELESS is driven by the 'Manifesto for CCTV Filmmakers’. The manifesto states, amongst other things, that additional cameras are not permitted on location, since they are rendered redundant by omnipresent video surveillance.

Turbulence website

Bitnik

http://www.bitnik.org/en/

Michelle terran’s approach:

|Source|Link to tons of images of Terran’s interventions in 2009.

Link to tons of images of Terran’s interventions in 2009.

|Source|Website of Michelle Terran

_Life: a user’s manual is a series of performances that exposes and examines the hidden stories captured by private wireless CCTV streams and how they are overlaid with the more tangible and perceptible spaces of the city. _

The title Life: a user’s manual is taken from a novel of the same name by Georges Perec. In his novel, he peels away the outer wall of a ten story building in Paris and proceeds to describe the interior of each apartment and the stories of its inhabitants. As observers, we are led through a sequence of readings and views as we mentally navigate from one apartment to the next.

A tiny fraction of the radio spectrum has been allocated for public use. Taking advantage of this unlicensed part of the spectrum, the result has been an increase in use of wireless devices that are transmitting on this narrow band. The culmination of these autonomous and synchronous acts contributes to an invisible, ad-hoc network of media overlaid upon the socially codified spaces of urban environments, the café, the home, the apartment building, the office, the store, the bar, the hallway, the entrance, the parking lot and the street.

Life: a user’s manual focuses on the use of wireless surveillance cameras within public and private places that transmit on the unlicensed 2.4 Ghz frequency band. Whether intended or not, a person that plugs in a wireless surveillance camera becomes a broadcaster who transmits live video out into the streets. Walking through the streets and carrying a video receiver, an alternate view of the city and its inhabitants starts to unfold, created by these anonymous and unofficial broadcasts.

During each performance, the public is invited on tours through the city and shown different surveillance views. A nomadic, female character walks through a city carrying a video scanner and uses it to intercept live surveillance transmitting from public and private spaces. These live images are visualized on a mobile display, a shopping trolley, a wooden cart, a suitcase, etc. Revealing hidden layers and forbidden fragments, she pieces together unseen stories from the invisible media present in the city.

LDH

http://www.liguedh.be/

Free arts License

Free arts License

Free Art License 1.3

[ Copyleft Attitude ]

Free Art License 1.3 (FAL 1.3)

Preamble

The Free Art License grants the right to freely copy, distribute, and transform creative works without infringing the author’s rights.

The Free Art License recognizes and protects these rights. Their implementation has been reformulated in order to allow everyone to use creations of the human mind in a creative manner, regardless of their types and ways of expression.

While the public’s access to creations of the human mind usually is restricted by the implementation of copyright law, it is favoured by the Free Art License. This license intends to allow the use of a work’s resources; to establish new conditions for creating in order to increase creation opportunities. The Free Art License grants the right to use a work, and acknowledges the right holder’s and the user’s rights and responsibility.

The invention and development of digital technologies, Internet and Free Software have changed creation methods: creations of the human mind can obviously be distributed, exchanged, and transformed. They allow to produce common works to which everyone can contribute to the benefit of all.

The main rationale for this Free Art License is to promote and protect these creations of the human mind according to the principles of copyleft: freedom to use, copy, distribute, transform, and prohibition of exclusive appropriation.

Definitions

“work” either means the initial work, the subsequent works or the common work as defined hereafter:

“common work” means a work composed of the initial work and all subsequent contributions to it (originals and copies). The initial author is the one who, by choosing this license, defines the conditions under which contributions are made.

“Initial work” means the work created by the initiator of the common work (as defined above), the copies of which can be modified by whoever wants to

“Subsequent works” means the contributions made by authors who participate in the evolution of the common work by exercising the rights to reproduce, distribute, and modify that are granted by the license.

“Originals” (sources or resources of the work) means all copies of either the initial work or any subsequent work mentioning a date and used by their author(s) as references for any subsequent updates, interpretations, copies or reproductions.

“Copy” means any reproduction of an original as defined by this license.

1. OBJECT
The aim of this license is to define the conditions under which one can use this work freely.

2. SCOPE
This work is subject to copyright law. Through this license its author specifies the extent to which you can copy, distribute, and modify it.

2.1 FREEDOM TO COPY (OR TO MAKE REPRODUCTIONS)
You have the right to copy this work for yourself, your friends or any other person, whatever the technique used.

2.2 FREEDOM TO DISTRIBUTE, TO PERFORM IN PUBLIC
You have the right to distribute copies of this work; whether modified or not, whatever the medium and the place, with or without any charge, provided that you:
attach this license without any modification to the copies of this work or indicate precisely where the license can be found,
specify to the recipient the names of the author(s) of the originals, including yours if you have modified the work,
specify to the recipient where to access the originals (either initial or subsequent).
The authors of the originals may, if they wish to, give you the right to distribute the originals under the same conditions as the copies.

2.3 FREEDOM TO MODIFY
You have the right to modify copies of the originals (whether initial or subsequent) provided you comply with the following conditions:
all conditions in article 2.2 above, if you distribute modified copies;
indicate that the work has been modified and, if it is possible, what kind of modifications have been made;
distribute the subsequent work under the same license or any compatible license.
The author(s) of the original work may give you the right to modify it under the same conditions as the copies.

3. RELATED RIGHTS
Activities giving rise to author’s rights and related rights shall not challenge the rights granted by this license.
For example, this is the reason why performances must be subject to the same license or a compatible license. Similarly, integrating the work in a database, a compilation or an anthology shall not prevent anyone from using the work under the same conditions as those defined in this license.

4. INCORPORATION OF THE WORK
Incorporating this work into a larger work that is not subject to the Free Art License shall not challenge the rights granted by this license.
If the work can no longer be accessed apart from the larger work in which it is incorporated, then incorporation shall only be allowed under the condition that the larger work is subject either to the Free Art License or a compatible license.

5. COMPATIBILITY
A license is compatible with the Free Art License provided:
it gives the right to copy, distribute, and modify copies of the work including for commercial purposes and without any other restrictions than those required by the respect of the other compatibility criteria;
it ensures proper attribution of the work to its authors and access to previous versions of the work when possible;
it recognizes the Free Art License as compatible (reciprocity);
it requires that changes made to the work be subject to the same license or to a license which also meets these compatibility criteria.

6. YOUR INTELLECTUAL RIGHTS
This license does not aim at denying your author’s rights in your contribution or any related right. By choosing to contribute to the development of this common work, you only agree to grant others the same rights with regard to your contribution as those you were granted by this license. Conferring these rights does not mean you have to give up your intellectual rights.

7. YOUR RESPONSIBILITIES
The freedom to use the work as defined by the Free Art License (right to copy, distribute, modify) implies that everyone is responsible for their own actions.

8. DURATION OF THE LICENSE
This license takes effect as of your acceptance of its terms. The act of copying, distributing, or modifying the work constitutes a tacit agreement. This license will remain in effect for as long as the copyright which is attached to the work. If you do not respect the terms of this license, you automatically lose the rights that it confers.
If the legal status or legislation to which you are subject makes it impossible for you to respect the terms of this license, you may not make use of the rights which it confers.

9. VARIOUS VERSIONS OF THE LICENSE
This license may undergo periodic modifications to incorporate improvements by its authors (instigators of the “Copyleft Attitude” movement) by way of new, numbered versions.
You will always have the choice of accepting the terms contained in the version under which the copy of the work was distributed to you, or alternatively, to use the provisions of one of the subsequent versions.

10. SUB-LICENSING
Sub-licenses are not authorized by this license. Any person wishing to make use of the rights that it confers will be directly bound to the authors of the common work.

11. LEGAL FRAMEWORK
This license is written with respect to both French law and the Berne Convention for the Protection of Literary and Artistic Works.

USER GUIDE

- How to use the Free Art License?
To benefit from the Free Art License, you only need to mention the following elements on your work:
[Name of the author, title, date of the work. When applicable, names of authors of the common work and, if possible, where to find the originals].
Copyleft: This is a free work, you can copy, distribute, and modify it under the terms of the Free Art License http://artlibre.org/licence/lal/en/

- Why to use the Free Art License?
1.To give the greatest number of people access to your work.
2.To allow it to be distributed freely.
3.To allow it to evolve by allowing its copy, distribution, and transformation by others.
4.So that you benefit from the resources of a work when it is under the Free Art License: to be able to copy, distribute or transform it freely.
5.But also, because the Free Art License offers a legal framework to disallow any misappropriation. It is forbidden to take hold of your work and bypass the creative process for one’s exclusive possession.

- When to use the Free Art License?
Any time you want to benefit and make others benefit from the right to copy, distribute and transform creative works without any exclusive appropriation, you should use the Free Art License. You can for example use it for scientific, artistic or educational projects.

- What kinds of works can be subject to the Free Art License?
The Free Art License can be applied to digital as well as physical works.
You can choose to apply the Free Art License on any text, picture, sound, gesture, or whatever sort of stuff on which you have sufficient author’s rights.

- Historical background of this license:
It is the result of observing, using and creating digital technologies, free software, the Internet and art. It arose from the “Copyleft Attitude” meetings which took place in Paris in 2000. For the first time, these meetings brought together members of the Free Software community, artists, and members of the art world. The goal was to adapt the principles of Copyleft and free software to all sorts of creations. http://www.artlibre.org

Copyleft Attitude, 2007.
You can make reproductions and distribute this license verbatim (without any changes).

Translation : Jonathan Clarke, Benjamin Jean, Griselda Jung, Fanny Mourguet, Antoine Pitrou. Thanks to framalang.org

SOURCE MATERIAL

This links to the PDF that Franck made, based on the stills I have captured.

The PDF is the basis of the narrative that forms the soundtrack.

The soundtrack / film is 19 mins. of 200, the order is re-shuffled in the edit.

A team of journalists joined the LDH walk. La Une made a report on it. Small but informative.

BEWARE OF CRAZY SOUNDLEVEL

In principle the same bunch as in the PDF, just: unordered and bigger sizes.

  • Mix of PNG and Jpeg
  • Most of these are done with Constant’s capture device: meaning they do not have a dat / hour code.

This video is a webversion that I used to make a first shift in potentially useable and less interesting captured bits of video.

The second half of the collection of captured video’s.

in the final edit (if there will ever be such a thing) the strange thing is that noice is difficult to process.

Here more fragments that are captured with the device of Nadine. They have date annotations.

Bizarre is the flip between 2035, 2007, 1970, 2010. Due to lame batteries, and what else have you ?

Original sound from the lecture, recorded by Wendy Van Wynsberghe.

http://sound.constantvzw.org/ldh/ldh_conference_cameras_et_la_loi.ogg

Video images originate from
surveillance cameras broadcasting
on 2.4 ghz in the center of Brussels.

Images were captured in public space
with a wireless video receiver
available from any hardware store.

- What are we going to do?

Franck will show images that
we recorded during the walk.

Which legal questions
do these images evoke?

And what are the
possible answers?

STARE
STARE
STARE
STARE
STARE
STARE
STARE
STARE
STARE
STARE
STARE
STARE
STARE
STARE
STARE
STARE
STARE
STARE
STARE
STARE
STARE
STARE
STARE
STARE
STARE
STARE
STARE
STARE
STARE
STARE

What is the legislation
on security cameras?

Since 1992 there is

The Law for the Protection
of privacy.

This 'Privacy Law’ regulates the
processing of personal data.

Relevant here because cameras
film identifiable individuals.

Besides the Privacy Law,
some special regulations

also apply to
surveillance cameras.

For example: The Law regulating
Private and Special Security,

the Private Detective Law,
the Soccer Law,

The Collective Labour Agreement
on cameras in work spaces.

The Brussels court of Justice
has released images

filmed by security cameras
in Central Station

at the time of the murder
of Joe Van Holsbeeck.

The images show two youngsters
exploring the site.

After the murder in 2007
the 'Camera Law’ was introduced.

The Camera Law distinguishes
three types of spaces:

1: Open spaces.

2: Confined spaces,
accessible to the public.

3: Confined spaces
inaccessible to the public.

For each kind of space there is
a different legal regime.

What does this
regime consist of?

Rules that apply to
all three types:

First: An icon
needs to be installed.

Even in a
private home.

Second:

Images may not be stored for
longer than a month.

Third rule:

The images may not

infringe on the
personal privacy.

We’ll see what that means.
It’s quite vague.

What are the definitions of
these different types?

Important, because it determines
which regime is applicable.

An 'Open space’

has no delimitation
and is open to the public.

So: no separation
and publicly accessible.

How does the law
define 'delimitation’?

A 'visual demarcation’
can be sufficient.

A coloured pavement can
mark a 'Confined space’.

Or a panel with an inscription:
'Private property’.

Some examples of
'Open spaces “:

Public roads, a parking lot,
squares, parks.

But not all parks.

A park with a fence is a
“Publicly accessible confined space.”

Francorchamps is a highway,
therefore an “Open space”.

But once the road is used
as a race track,

it turns into a “Confined space;
accessible to the public.”

This is an “Open space.”
It is a public road.

This is also an Open space.

For this type of camera you need
an exemption from the municipality.

It is the council which then
'decides’ to place the camera.

Here you see the window.

Without permission from the
municipality, this is clearly illegal.

Besides 'Open spaces’ there are
'Publicly accessible confined places’.

What does that mean?

Everything that is enclosed and
that is used for a public.

Where services are provided.
But that is very broad.

It goes from shops, churches,
to public spaces in hotels,

cafes, medical spaces,
the doctor’s waiting room.

A shop and a
Center Parcs hotel

fall under the same legislation.

This is a 'publicly
accessible confined space’.

We’ve seen this earlier,
it’s a recording with sound.

We’ll come back to it later
but I can already say that

a camera with sound violates
Article 314 bis of the Penal Code

which prohibits interception of
private communications

through the use of a device.
So this is clearly forbidden.

Here we went inside.

It is an accessible
confined space.

No exemption is needed
for this camera.

It only needs to be declared
to the privacy commission.

This is a school.

Why doesn’t the law mention
“Privacy-sensitive spaces’?

That would be much clearer.

That way the doctor’s cabinet
could be excluded.

- Or a trade union,
or a religious space.

The third type of space:

The confined space that is not
accessible to the public. “

No delimitation, sorry:
wíth a delimitation

and the public can not enter.
There are no public services.

Examples: A house, a factory,
a farm, an office.

If there are no services
rendered to the public.

Also: a garden, a courtyard.

We have been here.

This is clearly a confined space,
not accessible to the public.

Here we see an example.

Is this the store or the back room? – No, it’s the back room.

Then it is clearly a confined space;
not accessible to the public.

What is this?

Is it a family dinner
or a restaurant?

I think it’s a family dinner.

Is this an infringement of
privacy?

Someone decided to place
a camera to film the table.

Perhaps the 'pater familias’?

Does that not infringe the
privacy of his family?

Here we see a baby.
We see a crib or something.

Does this invade the
privacy of the child?

The law of 2007 speaks of
“Infringing personal privacy.”

The law of 1992 was much better,
because it said:

One can collect relevant data
within a defined framework,

for a given and limited purpose.

Suppose a child is ill and should
be permanently surveilled.

Then filming is relevant.
But it is not in all cases.

The Camera Law now calls
it 'Infringement of private life’.

But what does that mean exactly?

Here we see a bed.

Is it 'infringement on personal privacy’

depending on whether or not
a couple has a sexual relationship?

Does the film aim to
collect sexual data?

Okay, the first rule I mentioned:

If you mount a camera,
you must install an icon.

Anywhere, even for personal,
domestic purposes.

Where do we put that icon?

On the approved or customary
access points.

For a street:
At each entrance to the street.

For a square:
Each access to the square.

For a house:
At the door.

Obviously there are
mixed cases.

A camera can film multiple
spaces simultaneously.

What do we do in such a case?

For a 'publicly accessible
confined space’ the law says:

The responsible person
should make sure

that a camera is not
specifically targeted

at a place of which he does’nt
process the data himself.

What does 'specific’ mean?

The problem with
reality

is that a space is not limited
like it is in theory.

It can quickly shift
from being a confined space

to being a confined space that
is accessible to an audience

or a public space.

Here we are
behind a window.

Nothing ‘specific’ is
being filmed.

Filming the whole street is
more than specific.

It’s illegal.

Here it is less clear.

Is this a 'specific way’
of pointing a camera?

The last case
deals with cameras

that are placed at the
entrance of houses.

To film arrivals
and departures

for example
at a private apartment.

In this case cameras
should be directed so

that their range is
strictly minimal.

But what is
“The strict minimum”?

Does this camera limit its
monitoring to a strict minimum?

I don’t think so.

We see more sidewalk
than door.

There is a problem with
conflicting regulations.

The law is so poorly written
that it conflicts

with a dozen other laws.

That is mind-boggling

Important here
is the following:

When the cameras fall under
another law,

the Camera Law
does not apply.

The law does not apply
to cameras in the workplace,

that are installed for:

Health and
safety of workers,

protection of
goods,

control of the
production process,

control of
work and employees.

In those cases Collective
Labour Agreement 68 applies.

According to the Privacy Law
one can only process data

for a legitimate purpose.

This also applies to
filming images.

Before the Camera Law existed,
the Privacy Law ordained

that a camera must remain
a supplementary means.

If a clad door is sufficient
you have to choose the latter.

This still applies.

Whether a judge will agree,
that is another question.

In the law of ’92 the
Privacy commission also states

that the person
placing a camera

should choose the
'appropriate’ technology.

Meaning if you can use
black and white,

you should not
choose colour

If a zoom is not necessary:
no zoom.

Etcetera etcetera.

The same applies to
anonymization.

The old law said:

If it is possible
to anonymize humans

then you have to do that.

This also still applies.

What are your rights?

Every person has the right
to access the images.

It is sufficient to send a
request to the person

who is responsible for
processing the images.

Only: you have to
motivate your request.

You might wonder what that
motivation should contain?

The law isn’t
very conclusive.

- When I go to
someone who I know

and I am being filmed
in his house

without my consent

Can I oppose that on the basis
that there was no icon visible?

- Yes definitely – What is a security camera?

If I hold the camera
and film the street,

is that the same situation

as when the camera is
attached to the wall?

- Very good question.

- How can we be sure if it really
is a security camera?

- You say it’s illegal … – But we don’t know?

- And if we are dealing with
an artistic project?

... Aaaah! ...

- And if the camera is not recording
but just looking who’s at the door?

- Whether it’s recording or not,
The law applies.

- So a mirror can be installed
but not a camera?

- Yes, because, if I understand
what’s just been said,

an image is a file
that can be stored?

- Without a doubt – A mirror is like looking.

It’s not forbidden
to open your eyes?

- Fortunately not, no.

- A question about cameras:

Does the same law apply
to fake cameras?

If I pretend to have
a camera installed

Do I need the same authorisations
as for a real camera?

- Maximum storage time
is one month

except when it concerns
evidence.

How do you know if the images
can be evidence?

- The problem is:
All images

may be evidence

for infringements we
do not yet know of.

- The legislator has written
the text too quickly.

- I film the interior
of shopping center City2

and I keep the images a bit
longer because I suspect

at some point a pickpocket
might have been active.

Some people compare
it to a light.

If someone turns on the light
in their apartment

and by doing so lights up
the neighbours’ room

and accidentally you look
from your window into that room

and you see
their personal affairs,

In that case, you may 'use’
that light

you are not
stealing that light.

If we follow
the same principle.

If you have,
by accident,

have access
to information

that someone
has made public,

it’s as if someone opened
a window onto the street

and you look inside.

- What does 'sending to the
responsible person’ mean?

I am filmed in my
doctor’s waiting room,

Do I send the request
to my doctor?

- Yes, exactly.
Or to your employer.

I sent a request
to my rector.

- Is that true,
ha ha ha

The rector will probably
gain legal advise

and he will respond
if he doesn’t agree.

But that poor dentist
installed a camera

because he was worried for
the safety of his patients.

And now he is
being questioned.

But is he responsible

for assessing
the motivation?

How will
he do that?

Will he have
institutional support?

Who can he go to
with his story?

“I am a doctor
and I have a camera

and now I am
being questioned

by a certain Franck Dumortier
who knows the law well

and who is
fed up with it.

- The one responsible
for the images,

is the
person … eh

If I want to film inside …
I film a part of my door …

I am responsible …
I film the interior of my shop

but the camera also films
a part of the sidewalk.

Will I still be responsible for
all the images filmed?

In the article

There is a technical
term I do not understand.

The person responsible for
the 'data processing’ ...

What is 'processing data’?
Mounting a camera and filming?

- It means recording. – Only the filming?

- It means shooting images. – In all these cases

we understand why
the camera was installed

For example the case with the
mirror was interesting.

If a mirror permits you
to see the face

of the person who
comes in with a gun

I can understand why the shop
keeper installs a camera.

These are clearly not
situations where a person

wants to see the cute girl
that passes by at five o’clock.

- How do you know that? – If I were a judge,

I think it would
be unlikely …

- If you are a judge
then you have to be sure.

It is not enough to
have faith in human nature.

- Yes, obviously
I am not a judge.

I think all the images we
have seen are reasonable.

Isn’t there a lack of motivation
on the part of the legislator?

With all the
technologies we have,

has it not become impossible ….
with respect to data …

and the fact that everyone
can own a camera …

Hasn’t the idea of asking
permission to film

simply become unworkable?

Spoken text:
TECHNOLOGY MON AMOUR festival
Espace Magh, Brussels, 27.02.2010 – Text + voice: FRANCK DUMORTIER
Sound recording: WENDY VAN WYNSBERGHE
Legal guide walks: JULIEN PERRET
Images: DENIS DEVOS, PETER WESTENBERG
Comments + questions: THE AUDIENCE
Organisation: LIGUE DES DROITS DE L’HOMME

ADDITIONAL IMAGES – Fragments 'Francorchamps’
and 'Joe van Holsbeeck’
Source: http://youtube.com – Attempts have been made to trace
the copyright holders.
If you are a rights owner, contact:
info@videomagazijn.org

ADDITIONAL SOUNDS – Source: http://freesound.org – Nic Stage, Noise Collector, Holger Schwetter, Luca de Bernardi, Fonogeno – All sounds are under
variants of the
Creative Commons license

Concept + editing
PETER WESTENBERG – Production
CONSTANT vzw 2010
constantvzw.org

Copyleft 2010 – All original sounds and images can be
copied and used under the terms
of the Free Arts License.
http://artlibre.org

Help: Shortcuts

Ctrl + Shift + ↑ Play/Pause
Ctrl + Shift + ↓ Paste Timecode
Ctrl + Shift + ← - 5 seconds
Ctrl + Shift + → + 5 seconds

Help: Textile Markup

h1. Header 1
h2. Header 2
*bold*
_italic_
*_bold italic_*
-strike-through-
+underline+
^superscript^
~subscript~
%{color:red}text%
"link title (title tooltip)":http://link.net
Image: !http://path.to/image.png(alt text)!
@code/unformatted text@
bq. "This is a blockquote"
# numbered list
* bulleted list
|_. Header 1 |_. Header 2 |
| Table with | 2 columns |
| and | 2 lines |